Wielkie czyny. Wizje profetyczne t.3; Emma Popik; 290 stron, papier Creme 2.0 70 g

Daleka przyszłość. Podróże kosmiczne stały się rutyną, paliwo nie stanowi problemu, ludzkość kolonizuje nowe światy i tworzy nowe społeczeństwa ze sztucznie powołanych do życia istot.

Krysten, licencjonowany pilot kosmiczny, pomimo wszechpanującej demokratyzacji i polityki równościowej, nie potrafi się jednak uwolnić od wyższościowej dumy z bycia „prawdziwym” człowiekiem i protekcjonalizmu wobec „niższych” form.

Pewnego dnia ludzkość jednak spotyka Obcych, uważających cywilizację kosmicznego człowieka za żałosną, a samych ludzi za szkodliwych barbarzyńców. Krysten nagle musi postawić się w zupełnie nowej roli. Za przyzwoleniem Obcych, przerażony i zdezorientowany trafia do miejsca, którego istnienia nikt by się nie spodziewał i którego reguł zupełnie nie rozumie.

Kogo spotka Krysten? Czy odnajdzie swoje miejsce w nowych okolicznościach? Komu potrzebne są tytułowe wielkie czyny?

===

„Obcy, którzy brzydzą się ludźmi, to niby nic nowego. Również tacy, których nie rozumiemy i nie możemy zrozumieć (chociażby „Fiasko” Lema). A jednak „Wielkie czyny” nieodżałowanej Emmy Popik to książka niezwykła, świeża i niepowtarzalna. Niejednoznaczna, pełna zagadek i poetycka jak sama autorka. Idealna lektura nie tylko dla bardziej wyrobionych czytelników SF.”

Luiza „Eviva” Dobrzyńska

„Nieszablonowe sci-fy, pełne odniesień do człowieczeństwa, naukowego postępu i wielu innych sfer naszej egzystencji, które świetnie zazębiają się z historią człowieka złaknionego wielkich dokonań i obserwującego wiele odmiennych, a jednocześnie wciąż w jakimś stopniu bliźniaczych rzeczywistości…”.

Maja „Fifthcarrie” Ciupińska

Emma Popik – ur. 9 marca 1944 (Skępe), zm. 4 lutego 2025 (Drohiczyn i tam pochowana). Polska pisarka, redaktorka, dziennikarka i badaczka zjawisk paranormalnych i UFO. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Była nauczycielką, asystentką w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Bydgoszczy i redaktorem merytorycznym w Wydawnictwie Morskim.

Po dłuższym pobycie w Londynie oraz podróżach zagranicznych powróciła do Gdańska, gdzie została redaktor naczelną w wydawnictwie, a następnie założyła w 2000 i prowadziła do 2012 czasopismo „Nowy Kurier Nadbałtycki”, którego była redaktor naczelną.

Jako pisarka debiutowała pod pseudonimem Emma Popiss na łamach „Fantastyki” opowiadaniem Mistrz (nr 3/1983). Swoje utwory publikowała również w „Przeglądzie Technicznym” oraz w „Feniksie”.

Debiut książkowy to zbiór opowiadań science fiction Tylko Ziemia (1986). Drukowała opowiadania w antologiach Bliskie spotkania. Opowiadania fantastyczne, Almanach literacki Iskier (Iskry, Warszawa 1986) i Co większe muchy (1992). Opowiadanie Nadejście Fortynbrasa (przetłumaczone przez Michiko Tsukadę) opublikowane zostało w japońskim czasopiśmie „Grafikation”. Przetłumaczone przez Krystynę Hirayama Wejście do baśni zostało wydane w Tokio.

Była również autorką wielu artykułów na temat UFO zamieszczanych w prasie amerykańskiej, fińskiej, brytyjskiej oraz chińskiej oraz członkiem amerykańskiego stowarzyszenia Mutual UFO Network.

Tłumaczyła też z języka angielskiego książki ezoteryczne, paranaukowe i wiersze.

Ostatnie lata swojego życia związała z Wydawnictwem OdeSFa, w którym jeszcze za życia opublikowała antologię Szaman. Wizje profetyczne t. 1, Szamanka. Wizje profetyczne t. 2 i napisaną jeszcze w latach 90. powieść postapo pt. Cyklop. Wydawnictwu zadedykowała mikropowieść Wielkie czyny (napisane w 2023).

Wydawnictwo zapowiada też publikacje kolejnych tomów oraz antologię wierszy Jej autorstwa.

W 2022 roku została uhonorowana nagrodą „Rakietowe Orły”, jako jedna z pierwszych, wyróżnionych w ten sposób (obok m.in. Jacka Izworskiego, Wiktora Żwikiewicza, Luizy Dobrzyńskiej i Marka Żelkowskiego) – osób.

Pamięci Emmy Popik poświęciliśmy pierwszy numer kwartalnika „Nasza Fantastyka”.

(J.H.)