Hobit, abo tam i nazŏd - J. R. R. Tolkien

Klasyczny rōman ôd J.R.R. Tolkiena przełożōny na ślōnski jynzyk.

„Hobit” bōł wydany po piyrszy rŏz we 1937 roku i zarŏz bōł pozytywnie przijynty tak ôd krytykōw, jak tyż ôd czytŏczōw. Je to piyrszŏ ze gyszicht, co sie dziejōm we świecie Strzōdziymiŏ, i prawi historyjõ ôd Bilbo Bojtelŏka, tytułowego hobita, co mŏ rŏd swōj dōm i pokōj, a wybiyrŏ sie na przigodã, żeby zdobyć tajlã skarbu wachowanego ôd dracha Smauga.

Dziynki „Hobitowi”, a społym ś nim dziynki trylogiji „Pōn Piestrzyni” świat zaciekawiyła fantastyka, tōż skirz tego autora dzisiej sie widzi za ôjca wysokij fantastyki, a ôbie gyszichty to je ôbowiōnzkowŏ pozycyjŏ na pōłce ôd kożdego fana tego gatōnku.

Przełożōł Grzegorz Kulik, a wiersze, pieśni i śpiywki Mirosław Syniawa.

Hobit małowiela niy wyskoczōł ze skōry, jak syczynie doszło do jego uszōw, i narŏz ôboczōł blade ôczy wytrzyszczać sie na niego.

– Ftoś ty je? – pedzioł a wyciōng sztylet przed siebie.

– Co ôn je, mōj sacss? – szepnōł Golum (co dycki prawiōł do siebie, bo nigdy niy mioł żŏdnego, co by dō niego mōg mōwić). To bez to sam prziszoł, bo naprŏwdã w tyj chwili niy mioł głodu, bŏł ino ciekŏw. We inkszym przipŏdku nojprzōd by chycioł, a dopiyro potym szeptoł.

– Jŏch je pōn Bilbo Bojtelŏk. Straciōł żech cwergi i czarownika i niy wiym, kaj żech je. I niy chcã tego wiedzieć, jak ino stōnd pōdã.

– Co ôn mŏ we rōnckach? – spytoł Golum, kej patrzoł na miecz, co mu sie blank niy podoboł.

– Miecz, ôrynż ze Gōndolinu!

– Sssss – prawiōł Golum i zrobiōł sie moc uprzyjmy. – Mozno siednie sam i poôzprawiŏ kōnsecek, mōj sacss. Rŏd mŏ zŏgŏdki, pra?

Ksiōnżka z ôryginalnymi ôbrŏzkami z brytyjskego wydaniŏ, ilustracyjŏ na ôkładzina naszykowoł Grzegorz Chudy.

Strōny: 336 Ôprawa: miynkŏ

Ksiōnżka ukŏzała sie we raji Canon Silesiae - Bibliotyka Tumaczyń pod nōmerym 12.

John Ronald Reuel Tolkien – angelski pisŏrz, filolog, profesōr staroangelskigo jynzyka i angelskij literatury na Uniwersytecie we Oxfordzie. Nojbarzij je znōmy za autora „Hobita” i trzitōmowego epickigo dzieła „The Lord of the Rings” („Pōn Piestrzyni”), co skirz nich je widziany za ôjca wysokij fantastyki. Popularność świata stworzōnego ôd Tolkiena niy mŏ żŏdnego precedynsu i je to prawy kulturowy fynōmyn.

Grzegorz Kulik – tumacz, publicysta, popularyzatōr ślōnskij mŏwy. Autōr Korpusu Ślōnskij Mŏwy, platformy Silling.org, ślōnskich przekładōw „Godnij Pieśni” Charlesa Dickensa, „Dracha” i „Pokory” Szczepana Twardocha, „Małego Princa” Antoine de Saint-Exupéry’ego, „Niedźwiodka Pucha” A. A. Milne, „Przigōd ôd Alicyje we Kraju Dziwōw” Lewisa Carrolla i „Kajś” Zbigniewa Rokity. Laureat Gōrnoślōnskigo Tacyta za rok 2018.

Mirosław Syniawa - ur. w 1958 r. w Chorzowie, poeta, prozaik, tumacz, badacz dziejōw nauk przirodniczych na Ślōnsku, z wydŏwnictwym Silesia Progress spōłpracuje ôd 2014 r.

Grzegorz Chudy – malyrz akwarelista. Głownym motywym jego twōrczości je Ślōnsk, ale ôd bajtla marzōł, coby namalować tolkienowske Strzōdziymie. Terŏz mu sie podarziło!

Bezpieczeństwo Producent Długosz Piotr SILESIA PROGRESS ul. Wodna 9 46-045 Kotórz Mały, Polska os@silesiaprogress.com +48693953661

Opis produktu za stroną Wydawcy.